پرواز عقاب

م.ن معرفت

چه پروازیست

               چه پروازیست

پرواز بسوی آبی آسمانها

نگریستن بزیر و دیدن ماندگان

اشک در چشمان

                   اندوه رخنه کرده در جان

                                               بی قرار  ونا آرام..

اما نشاط  را بین

 ابدیت را زیر بال و پر خود گرفته ای

ناله ات از چیست؟

زاری از ماست

که به پرواز درآمده اند  با تو

                                         خوبی و نیکی

چه پروازی

              چه پروازی

                                    خاطر آسوده دار

 روزی بسویت به پرواز درآئیم

گریز ی نیست از این حقیقت

اما کیست که خود برگزیند لحظه ی نهائی

بدون بیم و هراس

استوار و بی باک، بال و پر گیرد

و در آسمانهای بیکران همچون ستاره ای درخشان

خیره و مات و مبهوت سازد، ماند گان را

آنها که از زیر به با لا نگرند

چیزی جز حسرت نخورند

حسرت جدائی از نیکی و خوبی

مهر و مهربانی

بخشش و بزرگواری

چه پروازیست

چه پروازیست

             پرواز زیبائی

             پرواز نهائی

                           پرواز بسوی دل و لانه جان

چه پروازیست

پرواز بسوی

 آسمان خدا ناشناسان

آسمان بی خدایان خالق و آفریننده

چه پروازیست   

پرواز بسوی انسانی که هنوز  زاده نشده

و هر گز نخواهد شد

                           پرواز  بسوی آفرینش و آفرینندگی،

چه پروازیست

پرواز بسوی آن انسان شریف

که مشت آهنین برکوبد

                               بر آنچه بوده است و

                                                           هست همیشه

                                                             خوب و بد

بیرون کشد از پنهانی

آنچه قدرت است و

                              اقتدار و  فرمانروائی.

چه پروازیست

چه پروازیست

پرواز نهائی

پرواز بسوی زیبائی.                                          

 م.ن. معرفت    24 نوامیر 2007

.